|
Der gives Aflad til dem, der besøge Frelserens Alter i Nikolaj
Kirke.
Vniuersis Christi fidelibus presentes litteras visuris siue legi
audituris Johannes miseratione diuina archiepiscopus Lundensis,
Swecie primas et apostolice sedis legatus, Olauus Martini
Roskildensis, Johannes Arusiensis, Jacobus Burghlanensis, Kanutus
Wibergensis, Petrus Ripensis, Johannes Skarensis, Johannes Bergensis,
Karolus Ottoniensis et Andreas Gardensis, eadem gracia ecclesiarum
episcopi, eternam in domino salutem. Pium et gratum deo obsequium
impendere credimus, quociens fideles suos ad pietatis opera
excitamus, cupientes igitur, ut altare sancti saluatoris domini
nostri Jhesu Christi ad aquilonarem partern in ecclesia parochiali
sancti Nicolai in Haffnis constructa congruum habeatur reuerencia et
honore, et a fidelibus uigiter frequentetur. Omnibus igitur vere
penitentibus et confessis, qui ad dictum altare sancti saluatoris
causa deuotionis, peregrinationis seu oracionis accesserint seu
missas, predicationes aut alia diuina officia ibidem audierint, et
qui coram eodem altari aut crucifixo genibus flexis quinque pater
noster et todidem aue Maria jn honorem quinque wlnerum domini Jhesu
Christi et sue amarissime passionis dixerint, et qui orationem
dominicam, scilicet pater noster uel salutationem angelicam aut
alias deuotas orationes ob reuerenciam patronorum eiusdem altaris
legerint, eciam quicunque coram eodem altari missam celebrauerit aut
celebrari fecerit, seu qui lumina aut alias oblationes seu ornamenta
precipue in festis patronorum et dedicationis eiusdem altaris
obtulerint, et qui aliqua bona sua pro diuini cultus augmentationem
apud idem altare donauerint aut procurauerint, seu ad meliorationem
bonorum ipsius altaris manus porrexerint adiutrices, quociens
premissa seu aliquod premissorum deuote fecerint, tociens de
omnipotentis dei misericordia et beatorum Petri et Pauli apostolorum
eius auotoritate confisi singuli nostrum quadraginta dies
indulgentiarum consensu dyocesani ad hoc accedente ipsis de iniunctis
eis penitencijs
|
II s.135
|