|
Klavs Bertelsen, Præst, skænker en Bod i Færgestræde til
Helligaands Hus, hvorfor Prioren skulde lade holde en Messe, bespise
en fattig og give denne et Par Sko og en Hvid til Badstuegang paa St.
Nikolaj Dag.
Universis et singulis, ad quorum noticiam deductum fuerit præsens
scriptum, Nicolaus Bartoldi presbyter salutem in domino. Cum vitæ
præsentis conditio statum habet instabilem, qvod creatum visibiliter
ducitur ad non esse, nihilque est homini de bonis transitoriis, nisi
quod piæ manus converterint in pios usus: quod ego Nicolaus supra
dictus felici considerationis indagine revolvens, cupio, quantum mihi
ex alto conceditur, bona transitoria felici commercio determinanda
commutare, ut illud seminarium in terris quod(!) postmodum per
fructus centesimos Christi fidelibus repromissos recolligere valeam
in coelis, parante domino totius misericordiæ largitore: idcirco ad
laudem et gloriam omnipotentis dei, ac animæ meæ, animarum parentum
meorum, pariter et hæredum, remedium et solatium, sanus quidem sano
corpore, pia mente et animo pio delibero unam meam bodam cum fundo in
parochia sancti Nicolai Hafniensi, in vico qui directe ducit ab curia
ejusdem sancti Nicolai in occidentem usque ad communem piateam, quæ
vulgariter dicta est Ferge strede, boreali lateri prædicti vici
orientalis contiguæ bodæ dilecti consangvinei mei Kanuti Matthiæ aus
Bemen, civis Hafniensis, sitam, jure hæreditario ad me per mortem
dilectæ matris meæ Ingerburgæ ultime devolutam, in spacio
longitudinis suæ quatuordecim ulnas cum uno quartali, in spacio vero
latitudinis suæ decem ulnas Sielandicas continentem, cum omni jure,
quod mihi competit in eadem: in qua quidem boda quidam Bartholomeus
Skibbøger modo residet, ad domum seu hospitale sancti spiritus
Hafniense pro perpetua possessione do, assigno, deputo et scoto pura,
perfecta et irrevocabili donatione, quæ dicitur inter vivos virtute
per sententiam literarum, jure perpetuo possidendam: adiecto tamen,
quod prior et fratres dicti hospitalis,
qui pro tempore fuerint, unam missam de sancto Nicolao in die festo
ejusdem decantandam annuo ac perpetuo faciant celebrari, necnon
eodem die uni pauperi
|
IV s.220
|
